Z kart historii Włocławka

7 stycznia 1577 roku do Włocławka zostało dołączone tzw. Nowe Miasto, zlokalizowane na obszarze dzisiejszych ulic: Zduńskiej, Przedmiejskiej, Piekarskiej, Królewieckiej, Cygance i 3 Maja wcześniej nazywaną Wójtowską. Była to darowizna biskupa Stanisława Karnkowskiego dla miasta, która przyczyniła się do powiększenia obszaru miejskiego do 66 włók chełmińskich (tj.1108,8 ha). Na własność miasta przeszły też wodociągi, będące wcześniej w posiadaniu biskupów. Włocławek wówczas był miastem otwartym, pozbawionym fortyfikacji. Miasto zajmowało nowe tereny pod przedmieście i rozwijało się w kierunku południowym. Już w 1430 roku wykazana została w źródłach dzielnica Kokoszka jako częściowo zabudowana i zamieszkana. W tamtym czasie miasto dysponowało browarem i wieloma cechami w tym cechem szewskim i rybaków, rozwinięte było rzemiosło rzeźnicze, piekarskie i płóciennicze istniał młyn Słodowy. Wznowiło działalność bractwo strzeleckie, którego zadaniem było upowszechnianie wśród mieszczan umiejętności posługiwania się bronią w celu obrony miasta. Biskup Stanisław Karnkowski zezwolił na wybudowanie przez mieszczan cegielni „[…] ażeby zabudowania publiczne jako też prywatne murowane mogły być dla ozdoby miasta wznoszone […]” .(Borucki M., Ziemia Kujawska,1882)