Rozwój życia naukowego we Włocławku zawdzięczamy ludziom uczonym, którzy potrafili dzielić się swoją wiedzą na łamach lokalnych wydawnictw. Choć Marian Kallas przez większą część swojej kariery zawodowej związany był z Toruniem, to miał również duży udział w rozwój Włocławskiego Towarzystwa Naukowego. Obchodząc rocznicę jego urodzin, warto przypomnieć o zasługach tego wybitnego nauczyciela akademickiego.
Marian Kallas urodził się 3 grudnia 1938 roku w Kościerzynie. Zdanie matury w Liceum Ogólnokształcącym Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Starogardzie Gdańskim było dla niego przepustką do rozpoczęcia studiów historycznych na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika.
Jako świeżo upieczony magister pracował w roli nauczyciela, ale w dalszym ciągu zastanawiał się nad możliwościami własnego rozwoju. Postanowił sprawdzić się na stanowisku asystenta na Wydziale Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Decyzja ta okazała się kluczową w jego życiu, ponieważ 5 lat później odbierał już tytuł doktora nauk prawnych.
Piastując różne funkcje na uczelni Marian Kallas angażował się w działalność środowisk oświatowych. Zasłużył się szczególnie dla Bydgoskiego Towarzystwa Naukowego i Toruńskiego Towarzystwa Naukowego, z którym był związany od 1963 roku. Należał do grona pomysłodawców oraz założycieli Włocławskiego Towarzystwa Naukowego, powstałego w 1979 roku. To na niego spadła odpowiedzialność za opracowanie dokumentu pt. „Propozycja utworzenia Włocławskiego Towarzystwa Naukowego”. Również przez pewien okres pełnił rolę redaktora naczelnego publikacji WTN.
Wraz z Andrzejem Mietzem i Janem Pakulskim miał ideę stworzenia pisma naukowego poświęconego historii Kujaw oraz Ziemi Dobrzyńskiej. Pierwszy numer „Zapisków Kujawsko-Dobrzyńskich” ukazał się w 1978 roku, a sam Marian Kallas przez 7 lat był redaktorem tego periodyku. Na łamach roczników opisywał m.in. miasta kujawskie z 1820 roku.
Należał do PZPR, lecz, tuż przed wprowadzeniem stanu wojennego, opuścił partię i związał się ze stojącą w opozycji do rządu Solidarnością. Pod koniec 1981 roku został po raz pierwszy internowany, a z podobnymi represjami musiał zmierzyć się w swoim życiu jeszcze dwukrotnie. Przebywając już na wolności budował organizacje obywatelskie, które na sztandarach niosły walkę o prawa człowieka. Podczas przełomowych dla Polski wyborów w 1989 roku był członkiem Komitetu Obywatelskiego w Toruniu.
W III RP oprócz prowadzenia działalności naukowej w dalszym ciągu angażował się w sprawy polityczne. Związany był z kilkoma partiami takimi, jak Unia Demokratyczna, Unia Wolności oraz Platforma Obywatelska. Jego wiedza ekspercka została również wykorzystana w latach 90. do pracy przy Programie Reformy Administracji Publicznej. W kwietniu 1992 roku otrzymał nominację profesorską z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy.
Marian Kallas zmarł 6 czerwca 2020 roku. Został pochowany na cmentarzu parafialnym św. Mikołaja w Gdyni.
