95 lat temu 23 października 1928 r. urodził się Tadeusz Rejmanowski, dr nauk medycznych, były dyrektor Szpitala Miejskiego im. Heliodora Święcickiego we Włocławku, a przede wszystkim wybitny specjalista w zakresie chirurgii.
Wczesne dzieciństwo spędził w Aleksandrowie Kujawskim, ale w lipcu 1939 wraz ze swoją rodziną przeprowadził się do Włocławka. II wojna światowa uniemożliwiła mu naukę, więc w wieku niespełna 14 lat rozpoczął przymusową pracę w fabryce fajansu mieszczącej się przy ul. Kościuszki 14. W okresie schyłkowej okupacji w Michelinie został zmuszony przez Niemców do budowania umocnień obronnych w lasach otaczających Włocławek.
W powojennym Włocławku zdał maturę i przez chwilę studiował biologię na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika, jednak po pierwszym roku studiów zmienił uczelnię i kontynuował naukę w Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie. Wśród wykładowców miał opinię inteligentnego i niezwykle zdolnego człowieka. Swoją praktykę zawodową odbywał na oddziale chirurgicznym i wewnętrznym Szpitala Miejskiego we Włocławku.
Jako dyplomowany lekarz pracował w kilku przychodniach m.in. na ul. Chłodnej. Cały czas poszerzał swoje horyzonty, skupiając się najmocniej na chirurgii, w przypadku której sukcesywnie zdobywał kolejne specjalizacje. Będąc dyrektorem Szpitala Miejskiego im. Heliodora Święcickiego we Włocławku stworzył pierwszy w regionie oddział chirurgii dziecięcej i został jego ordynatorem.
Przez bardzo długi okres prowadził wykłady z zakresu nauk biologicznych w Medycznym Zawodowym Studium Pielęgniarskim we Włocławku. Praca w roli nauczyciela akademickiego zaowocowała obroną pracy doktorskiej pt. „Rozkład grup krwi układu ABO u polskich dzieci z wrodzonym i przerostowym zwężeniem odźwiernika”. Ostatecznie dyplom doktora nauk medycznych przyznano mu 17 czerwca 1976 roku w Akademii Medycznej w Gdańsku.
Tadeusz Rejmanowski był także członkiem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego oraz Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych. Reprezentując PTChD przyczynił się do powstania Komisji Historycznej przy Zarządzie Głównym tej organizacji. W tamtym okresie napisał wiele prac naukowych poświęconych historii medycyny oraz przygotowywał biogramy uznanych i zasłużonych lekarzy, popularyzując w ten sposób osiągnięcia polskiej medycyny.
W 1979 roku był jednym z inicjatorów powstania Włocławskiego Towarzystwa Naukowego, w którym pracował do końca swojego życia. Pod koniec XX wieku został także prezesem włocławskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Historycznego, reaktywowanego w siedzibie Włocławskiego Towarzystwa Naukowego. Ostatnią publikacją napisaną przez doktora Rejmanowskiego była praca poświęcona historii włocławskiego szpitala.
Tadeusz Rejmanowski zmarł 1 czerwca 2008 roku w Centrum Onkologii w Bydgoszczy i został pochowany na cmentarzu komunalnym we Włocławku.
