W 1922 r. Wacław Sieroszewski wydał w drukarni Gebethnera i Wolffa dramat „Bolszewicy”. Utwór ten powstał w majątku Pauliny i Zdzisława Kleszczyńskich w Chełmicy Wielkiej w powiecie włocławskim. Małżonkowie w Warszawie prowadzili salon literacki i po przeprowadzce na Kujawy przenieśli spotkania literackie w gronie przyjaciół właśnie tutaj, do Chełmicy Wielkiej.
Wacław Sieroszewski przyjaźnił się z Kleszczyńskimi, w związku z tym często gościł na chełmickim dworze. Podczas dłuższego pobytu w gościnie u Kleszczyńskich jesienią 1921 roku napisał dramat „Bolszewicy”, opowiadający o wydarzeniach z okresu wojny polsko-bolszewickiej. Inspirację stanowiły zasłyszane przez niego opowieści o zdarzeniach, jakie miały wtedy miejsce w naszych okolicach. Sztuka ta odniosła duży sukces i była wystawiana w wielu krajowych teatrach. W późniejszych latach Paulina Kleszczyńska oprowadzając gości po dworze w Chełmicy, zawsze z dumą pokazywała biurko przy którym „Sieroszewski napisał Bolszewików”.
Dramat rozpoczyna się od opisu miejsca akcji – polskiego dworu. Nakreślony przez autora obraz zgadza się z wyglądem dworu w Chełmicy. Jest bardzo prawdopodobne, że ten opis był wzorowany właśnie na siedzibie Kleszczyńskich.
Na końcu dzieła został zamieszczony również rysunek wnętrza dworu w którym toczyła się akcja dramatu. Być może ukazuje on właśnie wnętrze chełmickiego dworu z początku lat 20-tych.
Fotografia: Scena zbiorowa. Spektakl „Bolszewicy” Wacława Sieroszewskiego w Teatrze Narodowym w Toruniu, premiera 18.03.1928 r./Polona
